Techniczne sekrety ula – Telefunken SB 86

To jest część trzecia lekko chaotycznej serii związanej z zakupem kolumn Telefunken SB 86.

• Część 1 – Sekrety Pszczelich Uli cz 1

• Część 2 – Sekrety Pszczelich Uli cz 2

Mało o tych kolumnach jest w internecie rzeczy na 100% pewnych. Każda informacja z googla, czy binga (pokazuje trochę inny pakiet wyników) jest raczej opinią lub przypuszczeniem na temat tych kolumn i nie zawsze te informacje, a nawet dane z oficjalnych katalogów się zgadzają.

Poniżej porcja faktów i przypuszczeń, które udało mi się znaleźć lub osobiście sprawdzić

Rozmiar i waga

• wysokość z nóżkami: 79,6 cm (w katalogach zaokrąglana do 80 cm)
• wysokość bez nóżek: 60 cm
• szerokość 44 cm
• głębokość 36 cm
• waga: 27 kg – tyle waży jedna kolumna – osobiście ważona.

Przetworniki

Jeżeli chodzi o dwa identyczne przetworniki wysoko-średnio tonowe, to sprawa jest łatwiejsza. To dwa eliptyczne głośniki Telefunken CKS 130 x180mm, jeden z nich wzbogacony dodatkową cewką. Nie zdejmowałem wewnętrznych muszli, więc opieram tę informację na internecie.

Co do woofera jest sporo teorii spiskowych. Według dokumentacji to Isophon z magnesem Alnico (aluminium-nikiel-kobalt) ale 250 mm !!

Mierząc go osobiście mogę stwierdzić, że średnica otworu na głośnik ma 24 cm, zaś sam głośnik ~22 cm.

Jedna z hipotez mówi, że to Isophon PSL 203… ale jest on inny.

Kolejna hipoteza mówi o P25A – dokumentacja Isophona z tamtych lat wskazuje na ten, ALE to nie jest na 100% ten przetwornik.

Najbliżej jest mu głośnikowi Isophon PSL 245 – jednak w jakiejś specyficznej odmianie. Względem tych, jakie znajdujemy w necie ma inne perforacje na koszu jak i sam kształt ramion kosza.

Jeżeli ktoś potrafi 1:1 wskazać istniejący, posiadający swoją nazwę głośnik Isophona będący TYM (a nie tyko przypominający ten) zamontowanym w TFK SB 86 – będę wdzięczny za komentarz.

Zwrotnica

Tak wygląda w moim egzemplarzu. Oryginalne czerwone Frako. Czułem się jakbym bym pierwszą osobą po 60 latach odkręcającą plecy głośnika. Może przyjdzie czas na pomiary i recapy, ale póki co grają tak pięknie, że nie będę ich dotykał.

Styl

Podobno za ich designem stoi Ernst Dieter Hilker. Słynny niemiecki designer z połowy ubiegłego wieku. Projektant tzw. modernistycznych meblościanek będących do dziś obiektem westchnień osób zajmujących się aranżacją wnętrz. Wystarczy w google wpisać „Omnia Wall System by Ernst Dieter Hilker” i znajdziemy sporą listę mebli w niemałych cenach wystawionych w komisach z meblami vintage.

Konkurencja

Kolumny Telefunken SB 86 to element systemu Telefunken Bayreuth Studio, wzorowanym na podobnym systemie Grundig Truhe Studio 50 (i 80) z 1964 (i 1965) roku. O ile w przypadku zestawu od TFK zarzucano mu użycie „przestarzałego” wzmacniacza lampowego TFK Opus Studio, o tyle starszy Grundig miał już na pokładzie w pełni tranzystorowy wzmacniacz Grundig SV 50 o mocy 25W na kanał (oraz przynależny lampowy tuner RT 50).

Skład Telefunken Bayreuth Studio oczywiście uzupełniał gramofon oraz magnetofon szpulowy. Całość mogła stać jako jedna „meblościanka” albo jako niezależne elementy. Jednak zawsze można było szpulowiec schować w szufladzie, gramofon nakryć półką, z wzmacniacz ukryć w tzw. systemie „chlebak” 🙂

Kolumny, z ażurowym frontem z listewek były po prostu piękne same w sobie, a ich WAV (Wife Acceptance Factor) jest na ekstremalnie wysokim poziomie do dziś! 🙂

Podsumowanie

Po trzech intensywnych dniach – jedno jest pewne – to kolumny nie tylko z półki „not for sale ever”, ale kolumny, które będą grały w pierwszej linii mojego salonu. Biorąc pod uwagę, że z wiekiem słuch coraz mniej reaguje na wysokie tony – kolumny z jasnej strony mocy mogą być najlepszym przyjacielem. Poza tym…. ten kto raz posiądzie ten skarb i znajdzie mu odpowiednie wzmocnienie – nigdy go nie odda.