Tannoy Mercury M1, NAD 3020
Chciałem zacząć od tego, że kolejny mój zakup był bardzo ważny bo mam ten wzmacniacz do dziś, ale pomyślałem, że chybione zakupy są również bardzo ważne, bo uczą przyznawania się do porażki.
A życie audiofila jest negatywem życia tenisisty. Aby dojść do finału trzeba przejść całą drabinkę porażek, po drugie nawet nie wiadomo ile rund nas czeka aby upragniony finał osiągnąć. Tenisista dochodząc do finału zupełnie odwrotnie – ma za sobą serię wygranych, a zwycięstwo w finale daje mu spełnienie, splendor i pieniądze. Audiofil ma serię przegranych, niespełnienie, ostracyzm społeczny i brak pieniędzy 🙂
Tym zakupem był NAD 3020. Pierwsza wersja. Taka naprawdę pierwsza, bez literek, z mniejszym poborem mocy. Wtedy jeszcze o tym nie wiedziałem. Ale jak wspomniałem, ten NAD przeżył ze mną 20 lat, kilka przeprowadzek i sprawdzałem go w wielu systemach. Jest trochę jak VW Golf 1, który kupiłem za grosze (niecałe 300 zł), stoi na półce w garażu, miejsca nie zajmuje, zyskuje na wartości i na tyle przyzwyczaiłem się, że go mam, że żal sprzedawać.
Ale wtedy, w 2005 roku miał być spełnieniem na lata! Miałem nawet nikłą nadzieję, że Fenixy razem z nim powstaną z popiołów i zagrają. Niestety nic takiego się nie wydarzyło i natychmiast po kupnie NADa zacząłem grzebać na forum jakie inne kolumny mu dokupić.
Wygrzebałem dość cenną i w sumie słuszną jak na tamte lata informację, że są takie małe kolumienki jak Tannoy Mercury M1 i one dają czadu. To miał być nowe kolumny, bo wydawało mi się, że jeszcze są w sprzedaży. A sprzedawał je po prostu Media Markt. Wtedy część poświęcona HI-FI w dużych sklepach RTV miała swoją rację bytu. Były zamknięte salony odsłuchowe i grupa sprzedawców, która o HI-FI wiedziała mniej tyle co ja, czyli nic lub niewiele. A reklamy kin domowych wypełniały połowę czerwonych gazetek, które znajdowało się w skrzynkach pocztowych.
Objechałem większość sklepów w Trójmieście i wszędzie okazywało się, że spóźniłem się jakieś pół roku. Tannoy owszem są, ale wersja MX1 a wszędzie na forach pisali „tylko nie wersja MX! to już zupełnie inne granie!„. Zostało mi więc Allegro. Pamiętam, że ostatnie promocyjne ceny w Media Markcie za parę Tannoy Mercury M1 oscylowały w granicach 350 zł. Ale po zakończeniu ich sprzedaży ceny używanych zamiast spadać… zaczęły rosnąć, a raczej na lata zatrzymały się właśnie na granicy 350-400 zł. Nie było wyboru. Byłem już tak na nie nagrzany, że po prostu musiałem je kupić.
I w końcu dotarły. Jakiś miesiąc po NAD 3020 (nie pamiętam tego, ale zdjęcia na szczęście miały już time stampy). Spiąłem system i poczułem (po raz pierwszy od kiedy stałem się audiofilem) coś innego niż frustrację. Ten zestaw zagrał bardzo ładnie. Wręcz fenomenalnie ładnie. Wydawało mi się wtedy, że to jest finał. Pierwszy i zarazem ostatni wygrany mecz, że nic już nie muszę zmieniać.
I przez kolejnych kilka miesięcy nic nie zmieniałem. Zacząłem cieszyć się ze słuchania płyt.
Patrząc na daty zdjęć widzę, że ten NAD 3020 + Tannoy M1 wywołał we mnie taką euforię, że kilka dni później postanowiliśmy kupić z moją przyszłą żoną wspólnie mieszkanie na kredyt, co było decyzją jak na tamte czasy bardziej wiążącą niż oświadczyny, ślub, trójka dzieci i pies 🙂
Były to ostatnie sielskie chwile, kiedy mogliśmy po pracy wypić butelkę wina, posłuchać płyt, a jeśli poniosłą nas fantazja to o dowolnej godzinie dowolnego dnia wyskoczyć do Yesterdaya lub Rock Cafe. Kupowałem wtedy mnóstwo płyt z pogranicza soulu i R’n’B. W szczególności Shirley Bassey czy Gladys Knight. Był taki sklep z winylami na Piwnej, płyty kosztowały 5-10 zł. Za kilka dyszek miałem pół reklamówki płyt. Praktycznie same wydania USA. Stany średnie i dobre, czasem bardzo dobre. Sklep niestety się szybko zawinął, ale mi pozostało mnóstwo dobrych wspomnień z tamtych czasów.
