Jedne z kolumn, które od dawna chciałem mieć (i tylko kwestią czasu było kiedy trafią do mnie) to SABA IVA. Każdy, kto czyta tego bloga z łatwością dostrzega moją słabość do tej marki. A ja powoli lecz konsekwentnie dążę do tego, aby posłuchać wszystkiego co SABA wypuściła między 1965 a 1975 rokiem. Na szczycie tej wędrówki niczym żelazny krzyż na Giewoncie stoją SABA V oraz SABA 850. Ale to wyjątkowo rzadkie i bardzo drogie kolumny. I zazwyczaj przechodzą z rąk do rąk zanim trafią na platformy sprzedażowe. Z SABA IVA jest trochę łatwiej, ale też nie jest to zwykłe „Kup Teraz”. Trudno znaleźć kogoś, kto zdecyduje się je wysłać, a tym bardziej kogoś, kto będzie potrafił je zapakować 🙂
Moje SABY IVA dotarły do mnie następnego dnia, po tym, gdy skończyłem montaż moich IMF’ów. Po godzinie (sic!) rozpakowywania (kartonowo-styropianowy kokon był sklejony wiadrem wikolu i tworzył w skali mikro kopułę tak szczelną i bezpieczną jak kopuła nad reaktorem w Czarnobylu) wydobyłem obie sztuki na powierzchnię.

Podłączyłem je na szybko i…. po 5 minutach wyłączyłem. Jeden woofer tarł podczas pracy. Dziwne, bo zawieszenia są gumowe… ALE gumowe są tylko zawieszenia górne, a te dolne tzw. spidery są z elastycznej pofalowanej tkaniny – jakby nasączonej żywicą lub lakierem. I ten spider był zmęczony trzymaniem tej membrany przez 55 lat, częściowo odklejony i drgał nie tylko w jednej płaszczyźnie ale też trochę latał na boki. Obie kolumny trafiły do Acoustic Kolbudy celem wymiany na nowe zamienniki.

Tutaj jak zawsze pojawia się pytanie: czy po takiej operacji kolumny będą grały w sposób bardziej zbliżony do dźwięku fabrycznego AD 1970 ale jednocześnie oddalonego od wyeksploatowanego głośnika w 2026 roku? Czy przeceniam te ewentualne różnice? Teoretycznie to zawieszenie górne bardziej wpływa na pracę głośnika, a te pozostało oryginalne – gumowe.
W każdym razie kolumny trafiły do Acousic a ja zamieniłem się Pablo Escobara z Narcos.
Hibernacja

Moje życie zamieniło się w oczekiwanie. Nie miałem ochoty słuchać niczego i kompletnie straciłem zainteresowanie HIFI. Parę razy podłączyłem jakiś randomowy zestaw, ale tylko dlatego, że żona chciała sobie posłuchać Taylor Swift jak mnie nie było w domu.
To są generalnie bardzo śmieszne dialogi przez telefon:
- Toooooomek!!! Kur**!! Znowu nie wiem jak włączyć muzykę!!
Mam kilka sekund na to, aby przypomnieć sobie co jest aktualnie spięte z DACem i kolumnami. Ale z precyzją sapera nawiguję przez telefon przypadkowego bohatera, który stara się włączyć muzykę.
- Po lewej stronie przed szafką stoi takie dłuuugie coś, w drewnianej obudowie i ma napis TELEFUNKEN. Widzisz? Noooo, to dobrze, to prawej stronie, pierwszy z brzegu jest taki przycisk „EIN-AUS” – naciśnij go.
- NIE DA SIĘ!!!!
- Naciśnij mocnej….
- NIE DA SIĘ!!!!
- A co jest napisane?
- LAUTSTARKE!!!
- Nie nie…. nie wciskaj gałki, tym się kręci lewo-prawo, poniżej masz kwadratowy „EIN-AUS”
- Ooo udało się 🙂
- To teraz połącz się z „Pokój Dzienny 2”
- NIE DZIAŁA!!!!
- Połączyłaś się z „Pokój Dzienny 2” ?
- TAK!
- „Pokój dzienny DWA!?”?
- NIE! Z „Pokój Dzienny!”
- To połącz się z „Pokój Dzienny 2”.
- …
W tym momencie słyszę w słuchawce nuty Taylor Swift i wiem, że operacja znów się udała 🙂
* * *
Dzień 1
Telefon z Kolbud: gotowe do odbioru. Jestem po 20 minutach. Wracam do domu. Podłączam. Z tym samym TFK Opusem 301, który stał spięty od dwóch tygodni. Siadam centralnie na fotelu i… nie ma czarów. Nie zapadam się rażony ciosem niesamowitości. Gra, ale jedyne co mogę powiedzieć, to że gra poprawnie. Bo słucha się przyjemnie, ale balon, który dmuchałem przez ostatni rok nawet na milimetr ku niebiosom nie podnosi przyciężkiej gondoli, w której siedzę.
Dzień 2-6

Zmiana wzmacniacza z TFK na SABA IIA nie zmienia wrażenia. Siedzę w tej gondoli na platformie startowej ale płomień wciąż nie rozgrzewa powietrza aby zacząć się unosić. Pamiętam, że ten sam amplituner z dwukrotnie mniejszymi kolumnami SABA IIA zagrał obłędnie, lewitowałem między fraktalami. Ale przy większych IVA jakby zadyszka… I to niepokojące pytanie w głowie – może to te nowe spidery? A może muszą popracować kilka dni, ułożyć się, wygrzać?
Dzień 7
Zaczynam grzebać w katalogach, czytam co napisali inni, szukam wskazówek co robię źle.

W 1970 roku producent łączy IVA z amplitunerem SABA 8080. Uwielbiam jego brzmienie, ale jakiś czas temu sprzedałem większość linii SABA 8XXX, jednak został mi największy monster z tamtych czasów: 8120!
Lecimy!
Bingo! I to jest to! Już nie tylko jazzy dobrze grają, ale bas gra szybko, sprężycie, nic się nie gubi, nie ma żadnej kropki chaosu. Na scenę wchodzi Yello, a nad gondolą balonu słychać szum płomienia zasilonego potężną dawką tlenu. Odloooooot!
Utwory zmieniają się jeden po drugim a ja bujam się między chmurami.
Czeka mnie podróż przez wiele różnych wzmacniaczy. Wiem, że może być różnie, ale wiem też, że w kolumnach SABA IVA siedzi ogromny potencjał. 4-drożna konstrukcja z 30 cm wooferem nie będzie łatwa dla wszystkich, ale jak zaskoczy to będzie pięknie.
Codzienne przepinanie kabli czas zacząć 😀
